Wezen

Ik ben een dwalende in een wereld gedompelt  in duisternis. Mijn zintuigen zijn vertroebelt. Ik zie niet wat goed is en wat fout. Vele wegen leiden naar Rome en ik zie helemaal geen weg. Wezen der onwetendheid ben ik. Ik hoor en verneem dat ik van koers moet veranderen doch ik zie niets. Ik wandel puur op mijn richtingsgevoel. Dit lijkt niet genoeg. Zwart is het voor ogen. Af en toe ervaar ik dat mensen mij een richting opduwen, maar ik weet niet waarheen ik ga. Ik doe het met de kennis die in mij en die is gering te noemen. Ik wandel zo rond zonder helderheid en licht. Mijn lichaam heb ik en mijn geest en verder is er niets. Bewust word ik van pijn en genot. Dit leidt me ergens heen waar ik blijkbaar moet zijn. Waar ik vandaan kwam ben ik vergeten. Tijd speelt geen rol als je zwalkt. Wat gisteren was of eergisteren lijkt niet meer dan een seconde geleden. Ik weet een ding. Ik ga ergens heen. Ik beweeg. De uitkomst van mijn weg is ongewis.

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wezen

  1. JC zegt:

    Ooit schreef ik een gedicht met de titel ‘Ik dwaal” dus dit mooi geschreven stuk is herkenning voor mijn ziel.
    Heb jij dat ook dat je vanuit je weemoed en vanuit het zwarte niets de prachtigste volzinnen voelt opborrelen, theatraal en melodramatisch maar zo oprecht op het moment dat ze boven komen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s