Life talks to me

Wat ik wil? Ik weet het niet. Wat wil ik? Wat wil ik doen? Waar wil ik heen? Moet ik iets? Zo ja, wat moet ik? Gelaten wacht ik en leef ik verder en laat ik alles over me heen komen. Wat is het dat me doet vragen? Wat is mijn gevoel? Wat denk ik? Wat doe ik? Ben ik het die dit zegt? Wie is het? Ik ben een mens van de korte spanningsboog. Ik handel direct en wel meteen. Zo zie ik het altijd graag. Het leven is anders. Het zegt tegen mij: “Alles heeft zijn  tijd, eerst dit, dan dat”. “Heb geduld”, zegt het leven tegen mij. “Lief wezen vol genade”, zegt het leven tegen mij en het lacht naar me. “De tijd weegt zwaar voor mij”, zeg ik tegen het leven. Het leven lacht vol geduld en zegt: ” Wees gerust, alles is wel, alles is goed, het is zoals het is, het is goed”. Een beetje onzeker kijk ik het leven in het gezicht. Ik zie de toekomst in haar ogen. Het zit vol met mogelijkheden van wat komen gaat. Alles is mogelijk, niets is toevallig. Ik moet me open stellen voor alles wat mogelijk is en kan zijn. Ik ben een beetje bang. Het leven legt haar hand op mijn buik. Het leven fluistert in mijn oor: “Mensenkind, wees niet bang of bevreesd. wat gebeuren moet, gebeurt. Wees niet bang of onzeker over je lot. Heb vrede met je leven en je levenslot en leef met de wetenschap dat er een heden, een verleden en een toekomst is voor jou. Aanvaard dat wat het leven je geeft en neemt. Aanvaard…..” Ik voel de hand van het leven op mijn buik. Het voelt intens en liefdevol. Het leven heeft het goede met mij voor. Ik voel het aan de aanraking. De hand die me streelt is de hand die mij zegent. Die mij verbind met mijn lot, wat dat ook zal zijn en waar mijn levenspad mij ook stuurt. Ik weet dat ik een geliefd mens ben. Het leven houdt van mij en ik aanvaard deze gift. Ik aanvaard alles wat is en ooit zal zijn. Alles. De toekomst is open en ik sta met mijn  gehele wezen in de open ruimte en ik raak met mijn hand haar gezicht aan. Ik kus haar hals. Een geur van bloemen omringt mij. Ik voel dat ik het leven zoveel nog wil vragen. Ik kijk haar aan. ” Zwijg, lief wezen”, fluistert het leven tegen me. Ze streelt mijn buik en ik weet dat mijn verlangen gaat, daar waar het leven gaat. Ik volg zonder te vragen, want antwoorden komen vanzelf. Ik weet…

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s