Wetten van de wereld

Ik heb iets gelezen in een boek over “tijd” en “verandering”. In de aardse sferen is alles aan deze wetten onderhevig. Ik voel dat er door tijd en ruimte en door verandering iets moois is ontstaan. Ik weet dat er binnen ruimte, tijd en verandering ook iets bestaat als groei en bloei en aftakeling en daarna treed dan de dood in. Ik geloof zelf dat de dood dan weer een nieuw leven kan voortbrengen. En misschien is er zelfs wel iets overgebleven van dat vorige leven. Een essentie. Nieuw leven ontstaat uit wat dood was en dor. Voor mij heeft de winter lang geduurt en de wereld zag er doods uit en verlaten van elk leven. Ik ervaar nu een nieuwe lente in mijn leven. Ik geloof in het nieuwe leven dat nog pril is en groen. Toch bouwt dit nieuwe leven voort op het oude. Het nieuwe is niet denkbaar zonder het oude en wie weet hoeveel levens er hebben bestaan. Hoe oud ben ik eigenlijk? Misschien ben ik eeuwenoud. Ik voel me tegenwoordig echter als krachtig en energiek van binnen. Tijden veranderen en na een lange periode van armoede treed er een tijd van innerlijke rijkdom in. Dit doordat ik door het leven mee gesleurd wordt mijn bed uit de wereld in. Gevoelens en vermoedens en het ervaren van geloof, hoop en liefde doe ik nu op soms intense wijze. Zo staat het ook in de bijbel: “Geloof, hoop en liefde, maar het meeste de liefde”. Ik ben geen christen, maar dit stukje tekst raakt me. Misschien is dit wel iets universeels wat ik voel. Ik heb dit nooit eerder zo gevoeld als nu. Ik denk dat ik invloed heb op de toekomende tijd. Ik denk dat als twee mensen ( ja, twee!) een gezamenlijk doel willen bereiken zij invloed kunnen hebben over het verloop van het heden en de toekomende tijd. Ik geloof ook in synchroniciteit. Het samen lopen van levens die met elkaar harmonieren en afstemming voelen en krijgen. Dit ervaar ik. Dit voel ik aan. Misschien weet ik ergens diep van binnen hoe het in elkaar zit. Ik ervaar gevoelens van ontroering en van de sensatie dat ik compleet ben. En toch… ben ik een mens in wording. Ik deel een geheimenis met een ander waardevol wezen. Het leven zit vol geheimen. Een geheimenis valt niet onder woorden te brengen, omdat het niet te delen valt met “elk en iedereen”. Ik maak deel uit van een geheimenis dat zich voortdurend in een staat van onthulling bevind. Ik mag kennen zoals ik gekend ben. Ik wordt gekend. Ik erken en ik word erkend. Dit en nog veel meer.

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s