Work in progress.

Ik wil vluchten in een baan.

Een werkweek van vijf dagen of meer.

Een degelijke baan.

Verder geen verlangens meer of wensen of gedachten of gevoelens.

Alleen maar werken.

Alleen maar..

Moe, maar voldaan

thuis komen

zo aan het eind van de werkdag.

Verder niets.

Werken is vluchten voor de zinloze leegte die

in de mens is.

Dit geldt misschien wel voor alle mensen.

Door te werken

vullen zij hun leegte.

Ik daarentegen

wordt dagelijks

geconfronteerd

met mijn leegte.

Uit de leegte ontstaat een niet te bedwingen drang tot wensen en verlangen en te dromen van mogelijkheden.

Onhoudbaar is die drang.

Tot nu toe kon ik niet mee doen met de maatschappij

van de werkenden.

Ik ben te kwetsbaar.

Ik wens wel om mee te kunnen doen.

Ik weet uit een levenslange ervaringsweg

dat dit er niet in zit voor mij.

Het is gewoon weg niet reëel.

Edoch,

ik heb nog een laatste troef achter de handen.

Als die wordt uitgespeeld

ben ik daar waar ik zijn wil.

Dan ben ik officieel een volwaardig deelnemer

van deze werkwereld.

Dan heb ik status,

want dat zijn de werkenden zich niet bewust.

Zij hebben status.

Ik weet dat het zo is.

Het is mijn wens om mee te kunnen doen.

Ooit komt die wens uit.

Dan ben ik gelijkwaardig

aan de mensen die kunnen werken.

“Gelijkwaardig”.

Iedere dag wacht ik

op het verlossende telefoontje

van mijn uitgeverij.

Dan zal het beginnen…

 

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s