Besef 2.

Vanuit een stille hopeloosheid. Gevangen te zijn in mijn leven. Geen problemen die op te lossen vallen. Geen verslavingen.  Te moeten leven met mezelf is soms zwaar.
Ik heb alles lang niet op orde. Alles is een organische chaos. De puinhoop is geen puinhoop. Het is een leven. Een mensenleven. En ik heb het maar te doen met dit. Dit is het feit. Dit is de opdracht die geen opdracht was. In een ver verleden. Toen ik jong was en groen. Nu ben ik volwassen. Nu vallen mij dingen zwaar. Misschien is dit een
momentopname. Misschien is het morgen weer anders. Ik voel me opleven als ik reis. Onderweg ben. Met de trein of wandelend met mijn cd discman. Dan ben ik vrij. Dat is mijn droom. Vrijheid. Onafhankelijkheid. Onafhankelijk van materie. Van de vele lasten die het met zich mee brengt. Van de vele verlangens die bij mij in de lucht hangen en die erom vragen vervult te worden. Die wellicht niet realistisch zijn. Ik geloof in de kleine verlichtingen. Ik geloof dat het zo nu en dan fijn is. Af en toe. Dat is genoeg.

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Besef 2.

  1. spinselaar zegt:

    De kleine verlichting, mooi om daar in te geloven. Het zijn de kleine dingen die het doen, zegt een liedje/spreuk en dat merk ik zelf ook vaak. Het leven bestaat uit lichtpuntjes en het schept moed te mogen reizen van lichtpunt naar lichtpunt.
    grt Spinselaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s