Lang gewacht, maar dan toch…

Dan is het zo ver. Ons scheepje staat een lange reis te wachten. Wellicht een korte, we weten het niet. We gaan het avontuur aan om de reis van ons leven te maken en dan scheppen we bij voorbaat geen verwachtingen. We proberen open te staan voor wat komen gaat, wat dat ook is. Of het leuk is of niet.

We dobberen nu nog op het water en we wachten tot mijn goede vriend Friedrich het anker oplicht.

Inmiddels heeft Friedrich gedaan wat hij moest doen en is het wachten op wind in de zeilen.

 

 

Wow, een stevige wind neemt bezit van de zeilen en we varen samen naar open water. Mmmm, ik hoor de meeuwen schreeuwen en ik zie de haven langzaam aan ons voorbij gaan.

Wat is het heerlijk om op reis te gaan.

Friedrich, mijn hond Söt zwaaien naar toevallige mensen op de oever. De mensen wuiven vrolijk terug.

We zijn onderweg. We varen naar een onbekende bestemming. Ver weg van het oude en vertrouwde.

Friedrich pinkt melancholisch een traantje weg uit zijn ogen.

Ook ik slik even omdat dit moment een mijlpaal is.

Ook jij, medereiziger mag beseffen dat je het bekende achter je laat.

Al je oude gevoelens van depressiviteit of van levensmoeheid mag je achter je laten wat mij betreft.

Wat het leven nog in petto heeft zullen we samen beleven op de bootreis die we gaan maken.

Ik sta open voor het onverwachte.

Jij ook?

Advertenties

Over JH

Being a mystery to me and to others. It is nice.. to be me.. to know you. x
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s