A new adventure?

Er is veel wat ik kan doen,

veel waar ik aan kan werken.

Edoch, ik hoef niets te doen.

Er is geen andere dwang dan het heilige moeten dat mij drijft naar de uiteinden van de aarde.

Dit is een feit,

omdat ik nog steeds geloof dat de aarde plat is en dat je er van af kunt vallen.

De kim is de rand.

Over de rand van het al zal ik vinden wat niet is en kan zijn.

Wonderlijk lijkt het, wonderbaarlijk,

en toch,

dit weet ik,

ik vermoed het minstens,

ik ga op reis,

dat ben ik van plan, niet dat het hoeft, maar ik voel me gedreven door onvermoede krachten,

door driften die ten grondslag liggen aan mijn bestaan en wezen en leven en zijn.

Ik zal de zeven zeeën bevaren en de bergtoppen van de Andes beklimmen,

ik zal gaan in vervaarlijke oorden,

belaagt worden door menseneters,

aanbeden zal ik zijn door een volk dat mij ervaart als zijnde een goddelijk wezen.

Wie weet,

wat in het verschiet ligt.

Ik zal gaan waar ik moet gaan,

“ till death do us part ”,

Zo is mijn verbinding met “degene” en “datgene”

wat mij doet leven en ademen.

Er is dus veel wat ik kan doen,

er is veel mogelijk,

niet dat ik het perse hoef te doen,

 i will keep it in mind.

Ik ben toch nog steeds razend benieuwd

wat er is aan het einde van de wereld.

Mmmm, stel nu dat ik op reis ga…

Wie gaat er met mij mee?

Wie van jullie?

Jij misschien,

lieve bezoeker van mijn weblog

of iemand anders?

Laat het mij even weten, want ik voel aan mijn water dat ik de drift naar avontuur voel,

deep inside me there is a movement.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Spin-off.

Bepaalde dingetjes kon ik niet kwijt op Levensmoe. Daarom ben ik naast deze plek een alternatieve weblog begonnen. Dit geeft mij nieuw elan en tijd en zin voor iets anders. Levensmoe blijft gewoon bestaan. Niet afgerond en het is wat het is. Zo als ik het zie is Levensmoe een kunstwerk in zichzelf en ik hoop dat jij, trouwe bezoeker mij hier zult blijven bezoeken. Ik ben hier nog niet klaar. Klik voor mijn nieuwe weblog op de volgende link als je wilt:

– Klik –

Lieve groet van JH

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

???

Search for me, because i am the one who wants to let you know, different things about life itself. Existence talks through me. Maybe you like it or maybe not. Your truth is your truth. Am i speaking in riddles? Maybe i am a riddle. Maybe you are too. Did you think about that for yourselves?

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

A very nice qoute..

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

The influence of circumstances.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Vondst.

Ik vind woorden die niemand vond.

Ik vind een wereld die niemand zocht.

Ik ben dat wat niemand is.

Verzonken in een basis van liefdevolle verbintenissen met de wereld,

vanuit de aarding,

vanuit het fundament,

vind ik mijzelf

en nog zoveel meer!

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Een tomeloos beseffen.

Ik voel mij een persoon.

Ik voel mij een ding.

Ik voel mij een dier.

Ik voel mij een god.

Ik voel mij hoog.

Ik voel mij laag.

Ik voel mijn wezen als een pijnlijke waarheid.

Een waarheid die niet om te liegen is.

Soms voel ik mijn zwarte hart.

Dan schiet ik tekort als mens

en ben ik minder dan niets.

Dan weet ik wat ik ben

en hoe ik gezien wordt en gewogen.

Dan verlies ik het van mijn eigen gevoel.

Dan begrijp ik niets.

Dan vat ik het niet.

Dan stoot ik mijn kop

tegen de muren van onwetendheid

en van blindheid.

Ik voel dan mijn beperktheid als mens.

Krachteloos en machteloos.

Wanhopig ben ik dan.

Wetende dat niets goeds uit mijn vingers komt.

Een neerwaartse spiraal is dit.

Dan voel ik mij een “loser”.

Dat voel ik dan in mijn buik.

Koud voelt het.

Mijn confrontatie met de harde waarheid

die het leven soms is,

is snijdend en vol smart.

Dit is leven voor mij.

Mijn ogen open en weten wat er speelt.

Ik kan niet meer weglopen of vluchten voor de waarheid.

Het erge is dat de waarheid bijna altijd in andermans bezit lijkt te zijn.

Mijn ogen zien niets dan bitterheid.

Nu ik dit voel en doorleef

voel ik mijn eigen nietige kleinheid.

Mijn onkunde en mijn falen.

Zo is het soms en misschien vaker dan ik denk en weet.

Nu..

Nu is het anders.

Nu is mijn lichaam verstilt.

Mijn verdriet is nu één van de fundamenten waarop ik bouw.

Mijn tranen bevochtigen mijn diepe gronden

uit welke loten groeien en pril groen.

Ooit zullen zij rijpen en tedere knoppen dragen

die zullen ontspruiten

en kleur en geur zullen verspreiden.

Dit is mijn oogst.

Dit is de wederopbloei van mijn hart

en mijn wezen.

Ik zal groeien.

Mijn schoonheid en mijn bloei

zullen ogen verblinden die mij zien staan.

Die mij zien zoals ik ben.

Een wonderschoon wezen.

Ik verlang naar de ogen die willen kijken.

Ik verlang naar liefde.

Ik verlang er naar bemind te zijn en te worden.

Indien wonderen geschieden

zal het van twee kanten komen.

Dit is iets waar ik van kan dromen.

Nu..

Nu voel ik mij en mijn leven.

Diep gaat dit bestaan.

Diep tot op de bodem.

Ik woel in de modder.

Ik woel in mijn wezen.

Ik voel mijn grootheid.

Mijn kracht die in mij sluimert.

Die wil ontwaken.

Ik wil ontwaken.

Ik wil zijn

wat ik zal zijn en wat ik ooit even was.

Ik ken geen grenzen.

Er zijn geen beperkingen.

Ergens in mij worden mijn grenzen vloeibaar.

Mijn wezen vibreert mee met de deiningen van de ether.

Alles is vervult.

Ik ben mijzelf genoeg.

Ik ben puur “ego”.

Een wezen dat zichzelf ervaart als zijnde schoonheid en kracht.

Dit is mijn droom van vrijheid.

Dit is de verstrekkende ontplooiing van mijn wezen.

Dat wat onzichtbaar is voor de ander.

Dat wat ik mag voelen en weten.

Het is mij genoeg.

Ik wil gaan waar ik moet gaan en waar ik wens te gaan.

Ik ben het waard.

Ik voel het nu.

Ik besef het nu.

Nu..

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie